Farz edin, çağdaş felsefi problemlerle ilgileniyorsunuz. Geçmişteki felsefeyi görmezden gelmeniz, bu problemlerde ilerleme kaydetme yetinizi sekteye uğratır mıydı?
Yeni biçimde bir soru üzerine düşünmeyi öneriyorum: “Ne, felsefe yapar?” Sahiden, ne felsefe yapar? Bir şeyin (bu herhangi bir şey olabilir) felsefe yapması için yeterli ve gerekli sebepler nelerdir? Zekâya mı sahip olması? Öyleyse, ne türden bir zekâ bu?”
Felsefenin öz-düşünümsel doğasının felsefenin belli başlı bazı özelliklerini açıkladığını görüyoruz: özel bir yönteme ve varsayımlara sahip olmamasını, yaratıcılığını, eleştirel doğasını ve tarihsel verimliliğini. Böylelikle öz-düşünümselliği felsefenin temel bir niteliği olarak ele almak da pek makul görünüyor. Bu, felsefeyi öz-düşünümsel araştırma alanı olarak tanımlamayı da haklı çıkarıyor.
